25 مارس 2022- بر اساس تجزیه و تحلیل جدیدی که در مجله Neurology منتشر شده است، داشتن مشکلات عملکردی اعصاب محیطی - یعنی اختلال حسی یا حرکتی در بخش پایینی پاها - با خطر بالاتر ابتلا به زوال عقل در بین افراد مسن مرتبط است.
افراد مبتلا به دیابت بیشتر در معرض خطر ابتلا به اختلالات شناختی و زوال عقل هستند، به خصوص اگر دارای سابقه کنترل ضعیف قند خون باشند. علاوه بر بهینه سازی سطح قند خون، اقدامات زیادی وجود دارد که می توانید برای کاهش احتمال ابتلا به زوال عقل انجام دهید - از جمله پیروی از یک رژیم غذایی گیاهی، دریافت فیبر کافی در رژیم غذایی، اجتناب از غذاهای التهاب زا و انجام فعالیت بدنی متوسط به صورت روزانه. اما حتی اگر همه چیز را درست انجام دهید، هنوز هیچ تضمینی وجود ندارد که به زوال عقل مبتلا نشوید. به همین دلیل است که محققان در حال مطالعه راه‌هایی برای پیش‌بینی خطر ابتلای افراد به زوال عقل هستند، که ممکن است منجر به درمان یا پروتکل‌های نظارتی جدید شود تا اطمینان حاصل گردد که افراد در صورت تجربه ی زوال شناختی، مراقبت‌های مورد نیاز خود را دریافت می‌کنند.
در تجزیه و تحلیل اخیر، محققان داده‌های ۲۱۷۴شرکت‌کننده در مطالعه‌ای به نام مطالعه سلامت، پیری و ترکیب بدنی را که همگی در سنین ۷۰تا ۷۹سال بودند و در زمان ثبت‌نام دچار زوال عقل نبودند، بررسی کردند. چهار سال پس از مطالعه، عملکرد حسی و حرکتی اندام تحتانی شرکت‌کنندگان اندازه‌گیری شد. سپس در طی 11 سال بعدی، محققان ابتلای این افراد به تعدادی از بیماری‌های مختلف از جمله زوال عقل را بررسی کردند. تشخیص زوال عقل از طریق سوابق پزشکی، نمرات تست های شناختی، یا مصرف یک داروی تجویزی برای زوال عقل تایید شد.
در زمان ارزیابی اندام تحتانی، 45 درصد از شرکت کنندگان نتوانستند فشار یک تک رشته (فیبر بسیار نازک) با وزن 1.4 گرم را روی پا یا ساق پای خود تشخیص دهند. 9 درصد دیگر نتوانستند تک رشته ای را با 10 گرم فشار تشخیص دهند و 6 درصد نیز لرزش را احساس نمی کردند. وقتی نوبت به عملکرد حرکتی رسید، 10 درصد از شرکت‌کنندگان در آنچه به عنوان دامنه یCMAP شناخته می‌شود (معیار عملکرد ماهیچه‌ها) امتیاز پایینی کسب کردند و 24 درصد از آنها سرعت هدایت آهسته ای (معیار عملکرد عصبی) داشتند.
مشکلات عصبی با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است
محققان دریافتند که پس از تطبیق برای تفاوت‌های خاص در میان شرکت‌کنندگان - از جمله سن و شرایط خاص سلامتی- عدم حساسیت به یک تک رشته‌ی 10 گرمی با 35 درصد خطر بیشتر برای ابتلا به زوال عقل در 11 سال آینده مرتبط بود، در حالی که عدم حساسیت به ارتعاش با ۷۳درصد خطر بیشتر برای ابتلا به زوال عقل مرتبط بود. ارتباط سایر معیارهای سلامت اعصاب محیطی، با زوال عقل آنقدر کوچک بود که از نظر آماری معنی دار در نظر گرفته نشد. اما محققان دریافتند که داشتن بیش از یک معیار از اختلالات عصبی به شدت با خطر زوال عقل مرتبط است - به طوری که شرکت کنندگانی که در سه یا چند ناحیه امتیاز ضعیفی کسب کردند، 137 درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل در 11 سال آینده بودند.
محققان به این نتیجه رسیدند که ارتباط بین عملکرد اعصاب محیطی و خطر ابتلا به زوال عقل ممکن است منعکس کننده ی "استعداد مشترک به انحطاط سیستم عصبی" در بیش از یک ناحیه از بدن باشد. چنین ارتباطی می‌تواند به این معنا باشد که افراد مبتلا به دیابت که دچار نوروپاتی محیطی-آسیب عصبی که معمولا بر پاها تاثیر می گذارد- می‌شوند، حتی پس از تعدیل نتایج برای تفاوت‌ها در کنترل قند خون، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای زوال عقل باشند. اما تحقیقات بیشتری برای تایید چنین ارتباطی به ویژه در افراد مبتلا به دیابت مورد نیاز است.
منبع:
https://www.diabetesselfmanagement.com/news-research/2022/03/25/peripheral-nerve-problems-linked-to-future-dementia/